sołectwo Rojów

Idź do spisu treści

Menu główne

Przysiółki

Sołectwo

    Przysiółek – skupisko kilku gospodarstw położonych poza zabudową stanowiącą integralną część wsi. Również mała wioska. W różnych regionach Polski używa się innych nazw na oznaczenie przysiółków: rola, kolonia lub osiedle. Obszar naszej miejscowości można  podzielić na wiele części i przysiółków, których nazwy używane są po dziś dzień.


Meszyny

    Prawdopodobnie układ zabudowy Rojowa nie zmienił się od kilku wieków. Można więc przyjąć że ówczesne Meszyny obejmowały ten sam teren co współcześnie. Pierwsza wyszukana wzmianka dotycząca folwarku Meszyny pochodzi z 1584 roku. Ksiądz Perliński podaje nam nazwiska mieszkańców Meszyn z omawianego okresu.
- Idzi Kosmala ze żoną Katarzyną Kempą,
- Andrzej Piwoń ze żoną Anną Ostrzesz
- Idzi Ostrzesz ze żoną Anną Kobielą
- Ignacy Dolata ze żoną Bronisławą Krzemień
- Walenty Rataj ze żoną Salomeą Chodysz
- Józef Semberecki ze żoną Ewą Babarowską
    
Z drugiej połowy XVIII w. zachowała się informacja dotycząca Meszyn jako oddzielnie traktowanej wsi. Na podstawie akt parafialnych ustalono, że  do parafii należały - oprócz miast Ostrzeszowa i Borku - wsie Siedlików, Niedźwiedź, Zajączki, Szklarka, Bledzianów, Rojów, Meszyny, Olszyna i Budy.

Gęstwa

    Gęstwa wydaje się z pośród  rojowskich koloni, pod  względem osadnictwa  najstarszą. Prawdopodobnie osadnictwo już wtedy koncentrowało się wzdłuż rzeki, zwanej obecnie Złotnicą.
    Aby dotrzeć do genezy nazwy wsi Gęstwa sięgnijmy znów do „Wspomnień ...”  ks. Perlińskiego, który podaje nam nazwiska mieszkańców Gęstwy z omawianego okresu. Jak mówią mieszkańcy Rojowie „na Gęstwie” mieszkali:
- Antoni Gęstwa ze żoną Anną Kluską
-  Józef Boiński ze żoną Barbarą Tokarz
- Ignacy Boidziński ze żoną Cecylją Pieczotą
- Adam Pazdy ze żoną Bronisławą Pastuchą
- Piotr Domański ze żoną Anną Droszcz
- Michał Słupianek ze żoną Bronisławą Warkocz
Można  przypuszczać, że przodkowie Antoniego Gęstwy lub nawet on sam dali nazwę tej kolonii.

    W pobliżu
Gęstwy znajduje się osada Smolarze. Jej mieszkańcy, smolarze zajmowali się wyrobem dziegciu. Dziegieć to rodzaj smoły o charakterystycznej przykrej woni, otrzymywany podczas suchej destylacji kory i drewna brzozowego. W przeszłości smoła służyła do smarowania drewnianych osi wozów, cholewek butów itp. a nawet odstraszania komarów. Mieszkańcy naszej wsi mogli więc blisko zaopatrywać w ten niezbędny produkt. Do dziś używany jest w przemyśle skórzanym oraz w medycynie w leczeniu chorób skóry, także zwierząt. Można także  kupić mydło dziegciowe.
    We wsi Gęstwa funkconował też młyn w okolicy obecnej przepompowni nad rzeką Złotnicą. Pierwsza wzmianka o nim pojawiła się 16 lipca 1821 roku, kiedy to Stolica Apostolska odłączyła parafie i dekanat ostrzeszowski od diecezji wrocławskiej i przyłączyła do Archidiecezji poznańskiej. Młyn ten istniał jeszcze po II wojnie światowej. Właścicielem młyna przed II wojną światową był Muller natomiast po wojnie Płonka.

Zawady


    W zestawieniu nazwisk występujących we wsi i folwarku Rojów w XVI - XVIII wieku jest Wacław Zawada. Zapewne od tego nazwiska wzięły nazwę tereny położone w południowej części Rojowa nad rzeką Złotnicą. Jeszcze przed II wojną światową Zawady funkconowały jako oddzielny folwark będący jednak integralną częścią rojowskiego majątku. Po prawej stronie, jadąc w kierunku Bierzowa stały zabudowania w których skład wchodziły: budynek mieszkalny tzw. czworak, stodoła oraz stajnia na cztery konie. Gospodarstwo wyposażone było w niezbędne maszyny rolnicze aby nie trzeba było je za każdym razem przywozić z majątku. W czasie wojny budynki zostały zniszczone, pozostała jedynie stodoła, która służyła jeszcze Państwowemu Gospodarstwu Rolnemu jako magazyn słom
y.

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego