sołectwo Rojów

Idź do spisu treści

Menu główne

Kościół

Zabytki


Kościół filialny p.w. Św. Wojciecha.


   
Kościół budowany na Wzgórzu Kościelnym (212,5 m. n.p.m.). Istniał prawdopodobnie od XIV wieku jako kościół modrzewiowy pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Niewątpliwie kiedyś był parafialnym. W Kodeksie Dyplomatycznym Śląska podane jest dzieło pod tytułem "Księga fundacji biskupstwa wrocławskiego". W księdze tej w 1310 roku umieszczono dobra Rojów jako należące do biskupstwa wrocławskiego. Bardziej szczegółowych informacji na temat kościoła dowiadujemy się jednak dopiero z wizytacji kościelnych opisywanych przez księdza Michała Perlińskiego we "Wspomnieniach o mieście Ostrzeszowie bliższej jego i dalszej okolicy". Wizytacja kościelna z dnia 13 września 1651 r. tak opisuje kościół rojowski : "Kościół tu jest, ale nie ma żadnej dotacji a nawet nie ma w nim żadnych przedmiotów do odprawiania nabożeństw". Patronem kościoła był w owym czasie Zygmunt Bąkowski, dziedzic z Rojowa oraz Jan Gudowski, dziedzic Szklarki Myślniewskiej, Góry i Kobylagóry. Obiecali utrzymywać kościół lecz nie czynili nic w tym kierunku. Kościół został zniszczony i potrzebował gruntownego remontu.
    Sytuacja kościoła poprawiła się wraz ze zmianą właścicieli rojowskiego majątku. Obejmują go we władanie bracia Psarscy. Nowi właściciele zaczeli od uposażenia materialnego kościoła w probostwie ostrzeszowskim oraz za odprawienie dziesięciu mszy w ciągu roku zapisali proboszczowi w Ostrzeszowie role zwane Mniszek (nazwa nie zachowała się do dnia dzisiejszego), 28 sążni  drzewa rocznie, wolne pastwisko w borach rojowskich, 12 wierteli żyta i 12 wierteli owsa rocznie z dóbr rojowskich (wiertel to dawna miara objętości: 1 wiertel  to około  40 litrów).


     W 1702 r. miał miejsce przemarsz wojsk polskich i najazd Szwedów, rok później wojsk saskich a w 1707 Kozaków i Tatarów. Kościół rojowski w owym czasie zamieniony został na skład słomy, siana i sprzętów wojennych a nawet na stajnię dla koni żołnierskich. Jak podaje ks. Edward Nawrot w dziele "Dekanat ostrzeszowski 1821-1945" w 1712 roku był już pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty. W 1880 roku, modrzewiowy kościół kilkakrotnie remontowany uległ całkowitej ruinie.

    Bolesław Wężyk z małżonką Aleksandrą z Frezerów, obok miejsca gdzie stał stary kościół drewniany zbudowali nowy , murowany pod wezwaniem św. Wojciecha biskupa męczennika. Poświęcenie nastąpiło 9 grudnia 1883 roku przez ks. Seweryna Nawrockiego, proboszcza z Grabowa, dziekana ostrzeszowskiego. W murowanej wieży, pokrytej dawniej czerwonymi łupkami, spełniającej funkcję dzwonnicy zawieszono dwa dzwony: jeden noszący imię Aleksandry, drugi Bolesława Wężyków, fundatorów kościoła. Na placu przy kościele postawiono w 1883 roku kamienny krzyż w miejscu gdzie stał pierwszy w Rojowie kościół z modrzewia. Podstawa krzyża stoi do dzisiaj, a krzyż zastąpiono metalowym. Plac wokół kościoła był poświęcony  i wrazie potrzeby mógł i prawdopodobnie służył jako cmentarz. W kryptach kościoła złożone są ciała Aleksandry i Bolesława Wężyków oraz rodziny Frezerów.
     W roku 1939, podczas najazdu wojsk hitlerowskich, uciekająca ludność schowała część swojego majątku w podziemiach kościoła. Wojsko niemieckie uważając, że mogą znajdować się tam wartościowe rzeczy rozbiło kamienną płytę (obecnie leży ona przed wejściem do kościoła) i zagrabiło znajdujący się tam majątek beszczeszcząc przy tym pochowane ciała.

W krypcie rojowskiego kościoła znajdują się trzy trumny cynkowe. W dwóch oddzielnych pochowani są Aleksandra i Bolesław Wężyk, natomiast w jednej z trumien znajdują się szkielety dwojga ludzi. Prawdopodobnie są to  Justyna i Franciszek Frezer pochowani najpierw w ówczesnym, drewnianym kościele, następnie po wybudowaniu w 1883 roku obecnego, ich zwłoki zostały przeniesione i  złożone w jednej trumnie.

Dzwony znajdujące się w wieży rojowskiego kościoła.


Dzwon mniejszy na tylnej części przedstawia wizerunek kobiety, prawdopodobnie Aleksandry Wężyk.

Dzwon więkrzy przedstawia wizerunek mężczyzny, prawdopodobnie jest to  Bolesław Wężyk.

  

   Fronty dzwonów przedstawiają ten sam napis "BOLESŁAW WĘZYK ROJOW 1878". W górnej części widnieje napis w języku niemieckim "GEGOSSEN VON W. GEITTNER IN BRESLAU" co znaczy, że zostały odlane w ludwisarni Geittnera we Wrocławiu. Podczas II wojny światowej narodził się plan aby wywieźć je do Niemiec i przetopić. Koniec wojny pokrzyżował jednak plany okupanta.






W głębi nad sklepieniem kościoła jest trzeci dzwon najmniejszy.  Prawdopodobnie jest to tzw. dzwon sygnarek, który przypominał , że za 5 minut będzie msza.




Zdjęcie z nawiedzenia kościoła w Rojowie przez relikwie św. Wojciecha 15 marca 1997r.

ŚCIEŻKA  HISTORYCZO - KRAJOBRAZOWA Z INFRASTRUKTURĄ PARKOWĄ UTWORZONA W 2014R.

Msze święte niedzielne :
o godzinie 9:00
w czasie wakacji letnich o godzinie 8:30

w każdy pierwszy piątek miesiąca o godzinie 16:00

Odpust ku czci św. Wojciecha 23 kwietnia lub najbliższa niedziela tej daty.

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego